Uw kind 5-11 jaar

Verhaal 4: Chloe ontmoet Santa


- kom op! zei papa en gaf me mijn jas. Je wilt toch vast boos worden. Helemaal niet. Het is koud. Bovendien regent het, mijn lieve dochter is niet bang voor de kou! Papa stond erop.

  • - kom op! zei papa en gaf me mijn jas. Je moet vast wel naar buiten willen om je boos te maken.- Oh nee. Helemaal niet. Het is koud. Bovendien regent het.- Mijn lieve dochter is niet bang voor de kou! Papa stond erop.Hij boog zich over me heen en gaf me een grote knipoog. Ik schopte.- Neen !Maar hij greep mijn hand en sleepte me naar de deur.- Rustig! fluisterde hij. We gaan een cadeau voor mama kopen ...
  • Papa parkeerde de auto in de ondergrondse parkeergarage. Daarna liep hij uren in het warenhuis. Hij keek naar de handelaars in tassen, toen naar de horlogehandelaren, vervolgens naar de juweliers en vervolgens naar de sjaalhandelaren. Ik liep achter hem aan en ik wilde flauwvallen - Pap, ik heb honger! - Zojuist, schat ... - Pap, ik ben moe! - Een beetje geduld, alsjeblieft ... - Pap, ik wil plassen! - Je kunt je vijf minuten vasthouden ... - Pap, ik wil gaan zitten! Of ik lig op de vloer en huil! - Als het zo is ... zuchtte papa, ik zal zoeken zonder jou. Je wacht op me op de speelgoedplank.
  • - Ik ben over een half uur terug, zei hij tegen het meisje uit de kinderkamer. Oh ja, haar naam is Chloe. Kom op mijn kleine Chloe, zei het meisje en ze zat me aan een kleine tafel. Ze gaf me een laken en kleurpotloden. Om me heen huilden kinderen. Ik wilde niet zitten. Ik ben opgestaan. Terwijl het meisje voor een kleine jongen zorgde die in haar slipje plaste, verliet ik de kinderopvang en volgde ik een dame die al een kinderwagen had. Ze was zich nergens van bewust, maar ik was als haar dochter. We liepen door het gangpad van het badspeelgoed, het was interessant. Aan het einde van de oprijlaan wachtte een lange rij mensen voor een fauteuil waarop de kerstman zat. Hij droeg een rood pak, een beetje versleten, hij droeg een pet en hij had een witte baard. Het kostuum zag eruit als een vermomming en de baard gleed over zijn kin. Voor een kerstman zag hij er niet erg serieus uit, maar hij was leuk. Ik ging in de rij staan ​​en zag de dame met de kinderwagen. Toen haar beurt kwam, ging het kind op de schoot van de kerstman zitten. Hij zei een paar woorden in zijn oor. Ouders namen een foto met hun mobiele telefoon. Toen kwam het kind naar beneden en een ander nam zijn plaats in. Ik was nieuwsgierig Mijn beurt kwam eindelijk.

1 2 3